Kraantjespot

Het is er dan toch van gekomen, de kraantjespot is weg! Sinds het verblijf van Tante in een gesloten afdeling heeft de familie (die slechts 1 week per jaar langskomt) het al erg druk over de kraantjespot. Let wel zo’n ding kan verdwijnen, immers alle bewoners zijn wat in de war. Maar ook tante deed het ding vaak verdwijnen. Dan weer lag het achter de tafel, dan onder het bed, alle onderdelen op een andere plek. Maar wanneer je het ding dan weer terug zette was ze telkens weer bijzonder verguld. ‘Wat ben ik blij dat die er weer is!’
De familie had hier altijd veel moeite mee, stel je voor dat het ding echt weg raakt. Misschien wandelt het wel zelfstandig uit de afdeling op zijn koddige pootjes.
Daarom waren zij maar ‘verstandig’ en  hebben het mee genomen. Mocht ze er om vragen dan mag ik het natuurlijk wel weer ophalen. Maar ja verdwaald in de tijd weet ze nu vast niet meer dat ze ooit een kraantjespot heeft gehad.
Oh ja ze is ook een ring kwijt, misschien kunnen ze haar laatste ring volgend jaar tijdens het bezoek van haar afnemen, is wel zo goed stel je voor.
Dat ze een gebroken voortand heeft en daarmee naar de tandarts moet is niet opgevallen. Nee daarmee ga ik wel weer op pad. Ach ja ‘t is nog nooit anders geweest. Maar mijn wekelijkse bezoekjes aan tante worden vaak beloond met een zoen.

Overgeleverd!

Je bent oud, verdwaald in de tijd en aangewezen op een besloten woonvorm. Zo ook onze lieve Tante Oktje, gelukkig hebben we haar sinds twee jaar dicht bij wonen. Was dat eerst in een noodvoorziening in Middelstum (welke overigens zeer goed beviel) Sinds maart is dit het nieuwe Betingestaete in Delfzijl geworden. Al enige malen was de verhuizing uitgesteld vanwege stagnaties met de infrastructuur rondom het gebouw. 
Zo woont ze sinds maart in een design ingerichte woning, tezamen met 6 andere verdwaalde ouderen. De appelgroene woning om precies te zijn, met ‘gouden’ muren in de gang. Discoverlichting naar de grote entree en stoelen met gouden bekleding in de steriele restauratie. De binnenhuisarchitect heeft zich echt uitgeleeft!. Maar niet helemaal begrepen waar ouderen zich bij thuis voelen.
Zo is er een binnentuin beloofd, maar kregen ze tegels met stuifzand en tralies als afscheiding, stel je voor dat er iemand ontsnapt!. Inmiddels hebben we zelf gezorgd voor de bloemetjes en sinds een week kunnen de oudjes ook buiten zitten, er zijn stoelen gekomen.
De infrastructuur zorgde voor vertraging, dan verwacht je dat dit nu wel in orde is. Maar dat is slechts een droom. Zie de sfeervolle entree tussen de bergen.  De rolstoelvriendelijke aansluiting op de noodweg.  Het nostalgische zandpad voor de woning. En het avontuurlijke uitzicht vanuit de woonkamer. Omdat deze ouderen door de onrust in hun hoofd wel eens aan de wandel willen heeft familie gezorgd dat er aan het einde van de kale gang 4 tuinstoelen staan. Hier genieten ze van het uitzicht op een bouwkavel.
En kijk je naar rechts dan zie je opslag van het gemeentelijk rioleringsplan en 2 schattige containers. 
Een wandeling is dan ook echt een avontuur en vraagt van ons enige spierkracht om de lieverd op de been te houden.
De heren de dames die dit alles hebben uitgedacht en hierover veelvuldig vergaderd hebben moeten misschien eens een weekje daar gaan logeren.
Maar ja zij die er wonen, zijn overgeleverd aan deze rommel en velen van deze bewoners zullen in de laatste periode van hun leven hun ogen dicht doen met dit als laatst genoten uitzicht!.

OpRoakeldais

Op goed geluk, de betekenis van bovenstaande. En geluk hadden we dit jaar met onze OpRoakeldais gasten, een stel van de Filipijnse dansgroep.  We hebben een hele gezellige week gehad met hen en natuurlijk genoten van het hele festival.

 

Als afsluiting van deze week is er altijd een afscheidsfeest, gezamenlijk met alle gastgezinnen en de leden van de dansgroep. Was er eerder deze week al geoefend hier op de boerderij , nu bood onze plaats ook ruimte voor het feestje. Onze nieuwe keuken in het logies is goed uitgetest door de Filipijnen , zij hebben een heerlijk maal voor ons bereid en in de tuin kon er gegeten worden. Tot slot in afwachting van de bus met elkaar om het kampvuur.
Kunnen we terug-kijken op wederom een bijzonder contact met andere culturen. De grote opbrengst van het openstellen van een stukje van je eigen ‘leven’.
Waardevol en onbetaalbaar!!

Verhuisd

Tussen alle bouwactiviteiten door moesten we Tante Oktje ook nog even helpen verhuizen. De verpleegunit in Middelstum is verruild voor een kleinschalig wonen eenheid in BetingeStaete in Delfzijl. Zo je vaak ziet bij dergelijke verhuizingen wordt er veel voor je geregeld, van ons werd verwacht dat we hielpen met de inrichting van de eigen kamer.
Een erg verwarrende dag voor al die al zeer warrige ouderen. En aan het eind van de dag wilde ieder gewoon weer mee naar ‘huis’. Ze begrijpen er helemaal niets van, de ene boos de ander verdrietig achterlatend ga je dan allemaal weer weg, maar wel met een brok in je keel.
Nu ruim een week later zie je dat alles al weer aardig rustig is geworden. Natuurlijk is het allemaal even wennen en voor het personeel is het behoorlijk zwaar momenteel. Veel dingen zijn nog niet zo het moet zijn, de infrastructuur rondom de woning is nog BAGGER, even wandelen is een hele expeditie, laat staan met iemand in een rolstoel.
Al die mooie voorstellingen van samen met de bewoners boodschappen doen en naar buiten, het is er nog niet echt bij.
Misschien was het beter geweest even te wachten met verhuizen tot dat laatste ook klaar is. Maar ja daar hebben wij geen verstand van, dat regelt men allemaal in de bestuurskamers.
Het wordt wel mooi,
maar nog eeeeven geduld………!!

Afval

Een van dingen waar ik me vaak aan stoor is al het afval langs de weg. Zwerfafval, maar dat spul zwerft hier niet vanzelf heen. Wat is er nu zo moeilijk aan om wat je van huis of waar dan ook mee neemt gewoon dat laatste stukje ook nog mee te nemen tot in je eigen afvalcontainer. Het volume blijft gelijk alleen het gewicht is afgenomen daar hoeft het dus niet aan te liggen.
Fire vond weer heel wat deze morgen tijdens de wandeling alleen zijn opbergcapaciteit was te klein om alles mee naar huis te nemen voor de afvalbak.

Maar goed aan hem zal het niet liggen, hij ruimt het met veel plezier. Toch zie ik hem liever met z’n eigen speeltjes rondhuppelen.

KO

Omdat hij 20 jaar brandweerman bij de vrijwillige brandweer is, kreeg Doeke zaterdag avond een koninklijke onderscheiding. Heel veel eer voor iemand die het gewoon met veel plezier doet, graag helpt en bovenal geniet van het leuke team wat ze met elkaar vormen. Voor Doeke was het een volledige verrassing, is nooit zo’n teller geweest en houdt zeker dergelijke jubilea niet bij. En natuurlijk zijn wij ook heel trots op deze lieverd.

Avontuurlijke wandeling

Wat hebben we genoten van dat geweldige weer de laatste weken. Met Fire hebben we dan ook regelmatig een avontuurlijke wandeling gemaakt. Dat wil zeggen over het bevroren land en door de sloten heen. Hij mag nog niet zo lang wandelen dit was dus de kans om andere ‘wegen’ te begaan. Zo hadden we zondag Picka (hondje van zus, zwager en nichtje) hier onderdak en konden we met beide hondjes genieten van zo’n avontuurlijke wandeling.

Rommeltje

Het begon met het opruimen van de kerstspullen, onze zolder is enorm groot dus daar kan heel wat gestald worden. En dat gebeurd ook! Trap op en laat maar zakken, soms even schuiven dan kan er zo weer wat bij. Dat kriebelde al een tijdje, want wanneer ik wat nodig had van die zolder dan was dat geen leuke opgaven. De kerstspullen hadden we keurig in dozen gepakt na bewezen diensten als we nu direct dat goed wegzetten dan is die hoek tenminste netjes. Met als eindresultaat dat het opruimen zo lekker ging dat zoonlief en ik de hele zolder maar even geruimd hebben. De container wat gevuld met afval en de zolder weer begaanbaar. Toen lieten die kriebels me even niet los en is direct ook de berg stofjes, lapjes en ander materiaal voor creatieve uitingen doorgewerkt. Zo volgde de keukenkastjes want mams verzameld soms schimmelcultures volgens de jeugd in huis. (valt wel mee, maar soms ontkomt je wat) Alles gecontroleerd op datum en even een week geen boodschappen. Helpt heel goed om eens ruimte te scheppen. Nu alleen nog m’n bureau nog dan is die kriebel voorlopig weer uit de lucht. Ben ik dit nieuwe jaar opgeruimd begonnen!!

Platwerk

Al heel wat jaren ben in lid van de NBvP, Vrouwen van Nu (voorheen Plattelandsvrouwen) Voor die organisatie heb ik ook al eens een reis mogen maken naar Benin en daaraan gekoppeld 6 jaar in de landelijke werkgroep Benin gezeten om dat bezoek een vervolg te geven met uitwisseling en kennisoverdracht. Niet alleen de vrouwen daar moesten er van leren ook wij. Persoonlijk heb ik er wel veel van geleerd, alleen al door die 6 jaar besturen. Maar of onze leden er nu heden ten dage nog zoveel mee doen vraag ik me af. De vrouwen daar moesten veel meer winnen, onderwijs, deelname in besturen, gezondheidszorg etc. Zij zeiden op al die dingen heel vaak ja ik ga er voor. Terwijl wij hier vaak nee zeggen, te druk. Toch is het meestal gewoon omdat je er geen zin in hebt en is het een makkelijk excuus om er maar vanaf te zijn.
Zo land ik dus binnen die Vrouwen van Nu van het een in het ander en vindt het nog altijd erg leuk en leerzaam!. Zo draai ik al een aantal jaren mee in de redactie van Platwerk, het provinciale blad die 8 maal per jaar verschijnt.
Naast alle mededelingen over activiteiten, maken we ook interviews en verslagen. En wat leuk is we merken dat het goed gelezen wordt. Sinds een jaar verzorg in de eindredactie, iets minder zelf schrijven maar meer alles verwerken, samenvoegen en geschikt maken voor de drukker. Dan is het natuurlijk zaak dat je niets vergeet, mensen soms even achter de vodden zit en met ideeën komt voor aanvullingen die het allemaal  leuker maken. Het komende nummer is zo goed als klaar wat tekst betreft, een ander redactielid verzorgd de laatste controles wat betreft de spelling. Daar ben ik niet zo’n ster in en dan kan het naar de drukken. En 10 januari moet de kopij voor het volgende nummer weer binnen zijn. Altijd weer spannend wat er komt. Misschien wel druk allemaal maar het brengt je ook veel!.