KO

Omdat hij 20 jaar brandweerman bij de vrijwillige brandweer is, kreeg Doeke zaterdag avond een koninklijke onderscheiding. Heel veel eer voor iemand die het gewoon met veel plezier doet, graag helpt en bovenal geniet van het leuke team wat ze met elkaar vormen. Voor Doeke was het een volledige verrassing, is nooit zo’n teller geweest en houdt zeker dergelijke jubilea niet bij. En natuurlijk zijn wij ook heel trots op deze lieverd.

Avontuurlijke wandeling

Wat hebben we genoten van dat geweldige weer de laatste weken. Met Fire hebben we dan ook regelmatig een avontuurlijke wandeling gemaakt. Dat wil zeggen over het bevroren land en door de sloten heen. Hij mag nog niet zo lang wandelen dit was dus de kans om andere ‘wegen’ te begaan. Zo hadden we zondag Picka (hondje van zus, zwager en nichtje) hier onderdak en konden we met beide hondjes genieten van zo’n avontuurlijke wandeling.

Rommeltje

Het begon met het opruimen van de kerstspullen, onze zolder is enorm groot dus daar kan heel wat gestald worden. En dat gebeurd ook! Trap op en laat maar zakken, soms even schuiven dan kan er zo weer wat bij. Dat kriebelde al een tijdje, want wanneer ik wat nodig had van die zolder dan was dat geen leuke opgaven. De kerstspullen hadden we keurig in dozen gepakt na bewezen diensten als we nu direct dat goed wegzetten dan is die hoek tenminste netjes. Met als eindresultaat dat het opruimen zo lekker ging dat zoonlief en ik de hele zolder maar even geruimd hebben. De container wat gevuld met afval en de zolder weer begaanbaar. Toen lieten die kriebels me even niet los en is direct ook de berg stofjes, lapjes en ander materiaal voor creatieve uitingen doorgewerkt. Zo volgde de keukenkastjes want mams verzameld soms schimmelcultures volgens de jeugd in huis. (valt wel mee, maar soms ontkomt je wat) Alles gecontroleerd op datum en even een week geen boodschappen. Helpt heel goed om eens ruimte te scheppen. Nu alleen nog m’n bureau nog dan is die kriebel voorlopig weer uit de lucht. Ben ik dit nieuwe jaar opgeruimd begonnen!!

Platwerk

Al heel wat jaren ben in lid van de NBvP, Vrouwen van Nu (voorheen Plattelandsvrouwen) Voor die organisatie heb ik ook al eens een reis mogen maken naar Benin en daaraan gekoppeld 6 jaar in de landelijke werkgroep Benin gezeten om dat bezoek een vervolg te geven met uitwisseling en kennisoverdracht. Niet alleen de vrouwen daar moesten er van leren ook wij. Persoonlijk heb ik er wel veel van geleerd, alleen al door die 6 jaar besturen. Maar of onze leden er nu heden ten dage nog zoveel mee doen vraag ik me af. De vrouwen daar moesten veel meer winnen, onderwijs, deelname in besturen, gezondheidszorg etc. Zij zeiden op al die dingen heel vaak ja ik ga er voor. Terwijl wij hier vaak nee zeggen, te druk. Toch is het meestal gewoon omdat je er geen zin in hebt en is het een makkelijk excuus om er maar vanaf te zijn.
Zo land ik dus binnen die Vrouwen van Nu van het een in het ander en vindt het nog altijd erg leuk en leerzaam!. Zo draai ik al een aantal jaren mee in de redactie van Platwerk, het provinciale blad die 8 maal per jaar verschijnt.
Naast alle mededelingen over activiteiten, maken we ook interviews en verslagen. En wat leuk is we merken dat het goed gelezen wordt. Sinds een jaar verzorg in de eindredactie, iets minder zelf schrijven maar meer alles verwerken, samenvoegen en geschikt maken voor de drukker. Dan is het natuurlijk zaak dat je niets vergeet, mensen soms even achter de vodden zit en met ideeën komt voor aanvullingen die het allemaal  leuker maken. Het komende nummer is zo goed als klaar wat tekst betreft, een ander redactielid verzorgd de laatste controles wat betreft de spelling. Daar ben ik niet zo’n ster in en dan kan het naar de drukken. En 10 januari moet de kopij voor het volgende nummer weer binnen zijn. Altijd weer spannend wat er komt. Misschien wel druk allemaal maar het brengt je ook veel!.